.sqs-simple-like .like-count:before {color: #EF4836;} .sqs-simple-like:hover .like-count:before {color: #96281B;} .sqs-simple-like.clicked .like-count:before {color: #96281B;}

By Ricardo Bravenboer, 23plusone Licensed Friend 11% van de werknemers had in 2010 volgens het CBS burn-out klachten. Are you kiddin’? Elf procent, en dat aantal is alleen maar stijgend! Ik was in 2009 dus in goed gezelschap, want toen was ‘ie er bij mij ook ineens. BAM! Mijn burn-out. Ik voelde me volledig opgebrand, futloos en had nergens zin in. Het moet een crime geweest zijn voor mijn directe omgeving, want de energieke ik was veranderd in een wezenloos hoopje chagrijn die nergens zin meer in had. Contact maken met de wereld om me heen, hoe lief ook, was er niet meer bij. Gelukkig had ik een goede bedrijfsleidster die de symptomen herkende en me na een goed gesprek naar huis stuurde. Verbaasd hoorde ik aan, dat ze me tot na mijn vakantie niet meer wilde zien op het bureau. Een paar weken later vertrok ik naar de Italiaanse zon om daar drie weken in mijn hangmat over het Idromeer te staren. Én te herstellen.

Volgens mij hebben veel bedrijven last van dezelfde klachten als ik had. Energieloos doen ze wat ze doen. Kijkend naar de concurrentie bedenken ze hun volgende actie. Om meer omzet te genereren gaan de prijzen nog een keer naar beneden in de hoop dat prospects dan wel ‘Ja.’ zeggen. Maar eigenlijk zijn het wezenloze hoopjes chagrijn die het niet lukt om contact te maken met hun klanten. 50% van de bedrijven is burn-out! Dan valt die 11% van werknemers ineens eigenlijk best mee. Helaas doet het CBS nog geen onderzoek naar burn-out klachten van bedrijven zelf. Dus nee, echt wetenschappelijk kan ik mijn stelling niet onderbouwen. Het is mijn gevoel wat spreekt bij alle uitingen van bedrijven die ik elke dag zie. Vele energieloze boodschappen, zonder echte inhoud. Er sprankelt niets meer, de energie van de oprichting is weg. Opgebrand, maar helaas niemand die hen naar huis stuurt om op vakantie te gaan.

Zacht slingerend in mijn hangmat vond voor mij een grote transformatie plaats. Ik ging bij mezelf ten rade. Waar was ik eigenlijk mee bezig? Waarom was alle energie uit mij verdwenen? En nog belangrijker: hoe kreeg ik er weer energie in? Ik ging op zoek naar dingen die me energie gaven. Al tijdens de vakantie begon ik weer met sporten. Ik blies het stof van mijn racefiets en zette de klim in de eerste de beste berg op. Bovenop was ik bekaf en genoot ik met sterretjes voor mijn ogen van het adembenemende uitzicht. Wow! Dat gevoel wilde ik vaker hebben. Met verzuurde benen in mijn hangmat overdacht ik de dingen die ik deed. Ik was al parttime zelfstandige, maar mijn hoofdtaak was mijn grafisch werk op een stedenbouwkundig bureau. Vier dagen per week was ik de spil van het bureau, coachte verschillende mensen, had goed contact met de directie en kreeg van hen alle vertrouwen en waardering. En toch was ik er niet echt gelukkig. Ineens voelde ik dat het tijd was om mijn passie te volgen. Waar ik écht blij van werd was mooie dingen maken voor míjn klanten.

Terug van vakantie melde ik mijn bedrijfsleidster dat ik over vier maanden ontslag zou nemen. En tegelijkertijd merkte ik dat mijn burn-out klachten als sneeuw voor de zon waren verdwenen. Ik straalde weer aan iedereen uit wie ik was, vol energie en zelfvertrouwen op weg naar de toekomst. Wat zou het mooi zijn als bedrijven dat ook weer zouden doen. Uitstralen wie ze zijn en vol zelfvertrouwen afstappen op de toekomst. En zichzelf niet te degraderen tot een kloon van de concurrent. Toen ik burn-out was, had ik de grootste moeite contact te maken met mijn omgeving. Ik had er gewoon weg de energie niet voor. Hoe zou je dat als energie- en passieloos bedrijf wel kunnen? Straal je niets uit, dan zit ook niemand op je te wachten. Maar als je met alle medewerkers komt tot een inzicht in gedeelde passie binnen het bedrijf (en die is er!), dan kan de energie weer gaan stromen. Passie is de beste energiebron die er is, zowel privé als zakelijk!

Wanneer een bedrijf samen op de fiets stapt en de berg op fietst kun je ook samen genieten van het uitzicht. Samen de ‘Passo di Identità’ beklimmen om al pratend en spelend te komen tot inzicht in de drijfveren van het bedrijf. Wanneer je die samen hebt hervonden, raak je ze niet zomaar meer kwijt. Dan kun je bovenop de berg zitten en genieten van het uitzicht. En samen de energie voelen die je verbind met je collega’s en het bedrijf. Dát is waar in mijn ogen branding over gaat. Niet je prospects bestoken met mooie praatjes en plaatjes, maar de passie uitstralen die je bindt. Wanneer je vanuit die passie alles doet en maakt wat zichtbaar is voor de buitenwereld, ontstaat vanzelf eenheid én aantrekkingskracht.

Screen Shot 2013-03-05 at 12.14.45 AM
Screen Shot 2013-03-05 at 12.14.45 AM

Ricardo Bravenboer is branddesigner en 23plusone Licensed Friend. Hij helpt bedrijven bij het aantrekken van hun ideale klant met een combinatie van creativiteit en wetenschap. Door drijfveren van het bedrijf te vertalen in visuele identiteit en merkstrategie, maak je van je bedrijf een transparant en betekenisvol merk.